DUALİTE
Bordo | Endişe | Merkez
BORDO
Çığlıklar içindeyim.
Kulaklarım artık duymaz hâlde.
Bordo bir ruh haliydi nedense...
Bordo?
Ne güzel tanımlamış ruh doktoru!
Kanın karanlığa çalar hâlini.
Ya da bir akşam üstü güneşe gözlerini dikmiş bakarken ve kapandığında ansızın göz kapakların, ışığın birden koyulaşmasını.
''Hayat bir savas alanidir. Bu her zaman böyleydi ve hep böyle olacak.''
- Cerrah gözlerini açtı, cerrah gözlerini kapattı -
- Araf : Bordo -
ENDİŞE
Yaşamak: yanlış odada uyanmak.
Küvet dolusu kan.
Yarım kafatası.
Çürüyen bir kadın.
Bisiklet süren ölü ikizler.
redruM.
Aynadan yansıyan.
Işıltına sığın Torrance!
MERKEZ
Hemen omuriliğimin üzerinde boylu boyunca uzanan bembeyaz saydam bir ışık tüpü.
Gözlerimi kapatıyorum.
Ellerim, ayaklarım uyuşuyor.
İçine çekiliyorum.
Ufalıyorum. Ufacık kalıyorum.
Sığınıyorum o saydam ışığın içine.
Ne kadar kutsal!
Nasıl sarıp sarmalıyor?
Tenimin her zerresi kaplanıyor sanki ışıkla.
O kutsalla yıkanıyorum.
Masmavi sızıyor içime başımın hemen üzerinden.
Merkeze çekiliyorum.
Sonsuz bir nehir gibi.
Ve fakat bir baraja hapsedilmiş.
Ah!
Seğiren kaslarım şimdi sıcacık.
Olumsuzlar, açık maviye boyalı.
Siyahlar akıp gitti tabanlarımdan.
Ve gözlerim sadece kendim için bakıyor.
O bakışlar. Bencillik itirafları.