Sahneye Doğan Bir Frontman
David Wayne Williams, 29 Şubat 1972’de New York’ta doğdu, fakat karakterini Teksas’ta buldu. Sert görünüşü, dövmeleri ve gür sesi ilk bakışta tipik bir metal vokalist portresi çizse de, sahneye adım attığı an fark ortaya çıkıyordu. Dave şarkı söylemiyordu; kalabalığı yönetiyordu.
Onun için konser bir performans değil, bir ritüeldi. Ter, gürültü ve kalabalık… Hepsi aynı enerjinin parçasıydı. Seyirciyle arasında görünmez bir elektrik hattı vardı. O hat kurulduğunda mekânın büyüklüğünün hiçbir önemi kalmıyordu.
Kökler: Klasik Rock’tan Nu Metal’e
Black Sabbath’ın karanlığı, Led Zeppelin’in duygusu, Van Halen’in gösterişi… Dave’in müzik hafızası 70’ler ve 80’lerin devleriyle doluydu. Sonrasında Pantera’nın öfkesi ve Faith No More’un sınır tanımazlığı eklendi.
Kendi ifadesiyle tek bir tarza bağlı kalmak istemiyordu:
“Her şeyden biraz var… Kendi karışımımı bulmaya çalıştım.”
Bu yüzden sesi hem melodik hem yıkıcıydı. Aynı şarkıda hem iç dökebiliyor hem savaş çığlığı atabiliyordu.
Drowning Pool: Kimyanın Tuttuğu An
1999’da Drowning Pool’a katıldığında grup tam da aradığı parçayı buldu. Dave de öyle.
2001’de verdiği bir röportajda bunu net şekilde anlatıyordu:
“Sadece şarkı söyleyen biri değil, sahnede gerçekten performans sergileyen bir frontman istiyorlardı.”
İşte bu yaklaşım, grubun kimliğini belirledi. Dave’le birlikte Drowning Pool sadece sert değil, karizmatik bir gruba dönüştü.
“Bodies” ve Mosh Pit Felsefesi
Bir riff, tek bir cümle ve tarihe geçen bir nakarat:
“Let the bodies hit the floor.”
Şarkının çıkış anını Dave şöyle anlatmıştı:
“‘Bodies’ in riff’ini duydum ve o söz geldi. Sonra her şey bunun etrafında şekillendi.”
Fakat onun gözünde bu parça kör bir saldırganlık değildi. Tam tersine, bir tür kolektif terapiydi. İnsanların haftanın stresini, öfkesini ve hayal kırıklığını aynı anda dışarı bırakması…
“Bu sadece kaos değil… Orada bir saygı var.”
Belki de şarkının hâlâ yaşamasının sebebi bu dürüstlük.
Albüm: Sinner (2001)
Sinner, bir çıkış albümünden çok kişisel bir günlük gibiydi.
İlişkiler, kırgınlıklar, gençlik öfkesi ve iç hesaplaşmalar…
Dave’in sözleri yapay değil, yaşanmıştı. Dinleyici kendini o hikâyelerin içinde bulabiliyordu. Bu yüzden albüm bugün hâlâ döneminin en samimi nu metal kayıtlarından biri sayılıyor.
Büyük Sahne, Yarım Kalan Yol
Ozzfest turnesine katılmak Dave için çocukluk hayalinin gerçekleşmesiydi. Black Sabbath’la aynı sahnede olmak, yıllarca dinlediği müziğin artık bir parçası haline gelmek…
Fakat 14 Ağustos 2002’de, turne sırasında geçirdiği ani kalp rahatsızlığı sonucu hayatını kaybetti.
Henüz 30 yaşındaydı.
Tam yükseliş anında hikâye kesildi.
Öne Çıkan Şarkılar
-
Bodies
-
Sinner
-
Tear Away
-
Told You So
-
Mute
Kısa Zaman Çizelgesi
1972 – Doğum
1999 – Drowning Pool’a katıldı
2001 – Sinner yayımlandı
2002 – Ozzfest turnesi / vefat
Kaynakça
-
Drowning Pool – Interview with Dave Williams, Hip Online (2001)